Hoeveel ondernemers kunnen gered worden door het salaris van Messi?

(Afbeelding van Michal Jarmoluk via Pixabay

“En de uitslagen in de Eredivisie …”. De stem van de nieuwslezer dringt langzaam tot me door als ik wakker word van de wekkerradio. Wat?? De voetbal gaat gewoon door, terwijl ik mijn praktijk moet sluiten om besmettingen te voorkomen?! Ik zit in de dugout terwijl het spelletje voor mijn neus gewoon verder gespeeld wordt…. Ik ben meteen klaarwakker. “Hoeveel ondernemers kunnen gered worden door het salaris van Messi?” verder lezen

Ongevraagd onbetaald verlof

“Wat sta je daar nou met je handen in je zakken? Help me even!!”. Midden tussen de wachtende klanten van de boerenschuur waar we inkopen doen, moet de liefste persoon in mijn leven het ontgelden. Een grote brullende leeuw laat zich horen en ik schrik van mijn eigen felheid. Als ik niet zoveel over stress en emoties wist, was ik boos op hem gebleven. Maar nu werd ik wakker geschud. “Ongevraagd onbetaald verlof” verder lezen

Coronacrisis: doen wat je lijf je ingeeft èn wat de regering je vraagt

(Afbeelding van Bob Dmyt via Pixabay)

Na een week zelfopgelegde thuisquarantaine vanwege verkoudheid was ik gisteren noodgedwongen even buiten. Mijn lijf had zuurstof en vitamine D nodig en die blauwe lucht en stralende koperen knaap gingen me dat zeker geven. En er moest vers voedsel in de koelkast komen.

Aangezien ik al 2,5 jaar niet meer in de supermarkt kom en mijn eten bij elkaar fiets bij stalletjes langs de weg, kwekerijen, boerderijen en kleine winkeliers, was ik niet bang voor hijgende hamsteraars in mijn nek. We fietsten vroeg in de ochtend in rust een rondje, haalden in goed georganiseerde omgevingen (minder dan 5 klanten binnen) ons eten en slopen terug in onze grot. “Coronacrisis: doen wat je lijf je ingeeft èn wat de regering je vraagt” verder lezen

Hoe zeg ik mijn abonnement op drama op?

“Je lijkt wel een abonnement op familieomstandigheden te hebben,” hoor ik een goede vriend door de telefoon zeggen, als ik hem vertel dat ik mijn kampeervakantie heb moeten afbreken door een zoveelste nare omstandigheid bij een van mijn meest dierbaren.

Volgens de persoon in kwestie had ik dat niet hoeven doen. Dus deed ik het toch… voor mijn eigen geruststelling. Ik zou me toch niet kunnen concentreren op het werk dat ik in de agenda in mijn hoofd gepland had: schrijven, lezingen voorbereiden, plannen bedenken en uitwerken…. “Hoe zeg ik mijn abonnement op drama op?” verder lezen

Van de hel in de hel: vluchtelingkinderen die zelfmoord plegen…

Op dinsdag 28 augustus 2018 plaatste de NOS het volgende bericht: “In Griekse vluchtelingenkamp proberen zelfs kinderen zelfmoord te plegen“. Collega Robert Bridgeman deelde het op Facebook.

Dit bericht raakt mij persoonlijk heel diep…
Drie jaar geleden stonden wij op Lesbos tijdens onze vakantie met onze voeten in het water mensen uit rubberbootjes aan land te helpen. Het was in de tijd dat alle media-aandacht uit ging naar de situatie van deze vluchtelingen nadat het peutertje dood op het strand van Bodrum werd gevonden. “Van de hel in de hel: vluchtelingkinderen die zelfmoord plegen…” verder lezen

Victimblaming nu overgeslagen op burn-out slachtoffers?

Op donderdag 4 januari zette ik mijn TV even op RTL Boulevard, zo’n heerlijk huis-tuin-en-keuken programma om half naar te luisteren tijdens het koken. Nou heb ik een brein dat gewoon overactief wordt als ik een onderwerp hoor dat mij aanspreekt, dus het sloeg aan op een item in de show: burn-out bij vloggers. Steeds meer populaire vloggers met duizenden volgers plaatsen tegenwoordig filmpjes van zichzelf op YouTube, waarin ze verklaren een burn-out te hebben en even te moeten stoppen met vloggen. “Victimblaming nu overgeslagen op burn-out slachtoffers?” verder lezen

Victimblaming schadelijker dan #metoo ervaring

Het einde van het jaar 2017 nadert, een tijd waarin de mens geneigd is om terug te kijken en de balans van het leven op te maken. De term #metoo is niet meer weg te denken uit de media en de maatschappij. Daarmee ook een aantal randverschijnselen die zich hebben laten zien: #victimblaming bijvoorbeeld.

Emotionele schade

Uit persoonlijke en professionele ervaring kan ik helaas stellen dat victimblaming nog schadelijker kan zijn dan de traumatische #metoo gebeurtenis zelf. “Victimblaming schadelijker dan #metoo ervaring” verder lezen

Verdringing: het systeem om niet dood te gaan na een #metoo ervaring

Gisteren zat ik te zappen en viel mijn oor op De Wereld Draait Door. Ik raakte geprikkeld om verder te luisteren door het interview met Griet Op de Beeck, de Vlaamse schrijfster die eind september onderwerp van gesprek werd in de #metoo discussie, toen zij bekend maakte seksueel misbruikt te zijn door haar vader. Het leidde tot heel veel reacties, vooral omdat Griet zich nog maar minimaal kon herinneren wat er gebeurd was en er tijdens therapiesessies achter kwam dat het zo geweest is. “Verdringing: het systeem om niet dood te gaan na een #metoo ervaring” verder lezen

Romantisering van dwang: de wortel in het ontstaan van #metoo verhalen?

Het ene #metoo bericht na de volgende #nothanks beweging vliegt ons om de oren in de media. Seksueel grensoverschrijdend gedrag is bespreekbaar geworden. Het aantal meldingen van seksueel geweld is verdubbeld, volgens een bericht op NU.nl. Echter, zoveel meldingen, zoveel meningen, lijkt het wel weer. Slachtoffers hadden maar moeten leren zich te verdedigen, is de algemene trend van de vele reacties van veelal niet-slachtoffers. Victimblaming is weer niet van de lucht, sinds Jeroen Pauw op 17 november de dames van #nothanks op bezoek had, die het zat zijn om ongewenst betast te worden tijdens een avondje uit naar een festival of concert. “Romantisering van dwang: de wortel in het ontstaan van #metoo verhalen?” verder lezen

Bevriezing: het nog onbegrepen overlevingsmechanisme in de #metoo discussie

Dinsdagavond keek ik naar het BNNVARA programma ‘Verkracht of niet?’. Los van het feit dat het moeilijk voor mij was om naar te kijken, gezien mijn persoonlijke ervaringen als slachtoffer van aanranding, ben ik blij dat dit programma bestaat. Het is al eerder opgenomen dan het moment dat de #metoo beweging op gang kwam, maar een betere timing bestaat niet, denk ik. In dit programma worden waargebeurde situaties nagespeeld en wordt een panel van jongeren gevraagd of zij kunnen inschatten of er sprake is van aanranding (in het verhaal van die uitzending) of niet. Wie is er schuldig aan de situatie? “Bevriezing: het nog onbegrepen overlevingsmechanisme in de #metoo discussie” verder lezen